Antzinako autoreek ezagutzen ez zuten tratatu labur hau, dirudienez, bere transmisioa aztertzean ikusiko dugun bezala, Plutarkori egozten zaio soilik XIII. mendean Maximo Planudes aditu bizantziarrak Plutarkoren hirurogeita bederatzi lanen edizioan sartu zuenetik. Edizio honetan bakarrik aurkitzen da, ez eskuz idatzitako beste ezein tradiziotan.

Sextus Empiricusen lan bakar bat ere ez da euskaratu. Erraza da arrazoia aurkitzea. VI. Liburuan, musikari buruzkoan, ikus daitekeenez, kontzeptu interesgarriak, gaiaren ikuspegi berezitik, maizegi galtzen dira ulertzeko zailak diren argudio sotil eta aspergarrien bidez. Hala ere, ezin dugu VI. liburu honen zati bat bakarrik eman. Lehenik, testu zahar baten edozein itzulpen osagabek irakurlea damututa utz dezake egileak ondorioztatutako argudioen segida jarraitua aurrean ez edukitzeaz. Gainera, ontzat jo genuen Sextusen konposizio-metodoa eta prozesu dialektikoak ezagutaraztea. Hau zerbitzu txarra egitea izan daiteke, baina ez dio axola. Uste dugu nahasmen horretan behaketa filosofiko bat baino gehiago, eta ikuskera burutsu bat baino gehiago aurki ditzakegula.